1 Maart

Op zolder lag een kussen. Niet bijzonder. Gewoon één om op te zitten.

Beneden viel een strook licht precies op de rand van de bank. Geen groot spektakel. Geen lente-uitbarsting. Alleen zon.

Ik dacht niet aan thee. Niet aan muziek. Niet aan een boek.

Alleen: hier.

Een hoekje tuin. Een bankje. Een gezicht in het licht.

Meer niet.

En het was genoeg.